Oscylatory - przyglądamy się im bliżej

X
Poleć artykuł innej osobie

Uzupełnij poniższy formularz

AKTUALNOŚĆ · 08.01.2018 · 15:02
Łukasz Zembik
Łukasz Zembik
W celu zidentyfikowania punktów zwrotnych na wykresie, inwestorzy wykorzystują oscylatory, które są popularnym narzędziem analizy technicznej.
Oscylaotry - przyglądamy się im blizej

W celu zidentyfikowania punktów zwrotnych na wykresie, inwestorzy wykorzystują oscylatory, które są popularnym narzędziem analizy technicznej. Oscylatory mają za zadanie prezentować obszary przewartościowania oraz niedowartościowania rynku. Gdy oscylator znajduje się w obszarze niedowartościowania, wówczas trader może spodziewać się w najbliższym czasie wzrostu wartości danego waloru. Analogicznie, gdy oscylator znajduje się w obszarze przewartościowania, spekulant może zakładać, że bardziej prawdopodobna jest deprecjacja badanego instrumentu.

Podstawowym założeniem na którym bazują oscylatory, jest mierzenie tempa zmian w stosunku do aktualnych cen na wykresie. Część z nich generuje sygnały szybciej, podczas gdy inne robią to znacznie wolniej. By móc zrozumieć, które w jaki sposób wykorzystać należy poznać ich charakterystykę, co pozwoli w lepszym zrozumieniu, w jaki sposób je praktycznie wykorzystać.

Najpopularniejsze oscylatory:

1. Relative Strength Index (RSI)

Wykres 1. RSI jest jednym z najczęściej stosowanych oscylatorów przez inwestorów

Nazwa RSI pochodzi od angielskiej nazwy oscylatora, oznaczającą indeks siły względnej. Stworzył go J. Welles Wilder w latach siedemdziesiątych XX wieku. Celem tego indykatora jest badanie zależności między bieżącym zachowaniem instrumentu, a jego zachowaniem w przeszłości. Oscylator Relative Strength Index przyjmuje wartości od 0 do 100 pkt. Najczęściej stosowanym w RSI jest okres 14-sto dniowy. Często spotykanym też jest okres 7-io oraz 21-no dniowy. Wzór tego indykatora kształtuje się w następujący sposób:

Obszar niedowartościowania występuje w zasięgu 0-30 pkt, zaś poziom przewartościowania jest wyznaczany na poziomie 70-100 punktów. Sygnał zajęcia pozycji długiej jest generowany, gdy oscylator przebija od dołu poziom 30 pkt. Z kolei sygnał do zajęcia pozycji krótkiej powstaje, kiedy oscylator przebija od góry poziom 70 pkt.

2. Oscylator stochastyczny (STS)

Oscylator stochastyczny jest wskaźnikiem, który został stworzony w 1950 roku przez George Lane’a. Bada ceny zamknięcia ze średnią ceną, w wybranym okresie. Na ten oscylator składają się dwie średnie kroczące. Średnia %K oraz %D generują sygnał przez przecięcie siebie nawzajem. Metodologia wyliczania średnich jest następująca:

Podstawą do wyliczania oscylatora jest najczęściej 14-ście ostatnich sesji. Podobnie jak w przypadku oscylatora RSI, wartości Stochastic przyjmują wartości między poziomem 0, a 100 punktów. Sygnał do otwarcia pozycji długiej pojawia się w momencie, gdy dochodzi do przecięcia dwóch linii poniżej poziomu 20, zaś otwarcia pozycji krótkiej w momencie przecięcia linii powyżej poziomu 80 pkt. 

Wykres 2. Przecięcie linii tworzących Stochastic generuje sygnały kupna i sprzedaży

 

3. Commodity Channel Index (CCI)

Stworzony na początku lat osiemdziesiątych XX wieku przez Donalda Lamberta. Występujące w nazwie oscylatora commodity (z ang. towar) nie jest przypadkowe. Początkowo Lambert zakładał, że wskaźnik ten najlepiej się sprawdza na rynku towarowym. Indeks liczy poziom ceny, w stosunku do średniej z danego okresu. W obecnych czasach skuteczność oscylatora dostrzeżono na wszystkich rynkach, począwszy od towarów, a zakończywszy na rynku walutowym forex. Wzór tego narzędzia kształtuje się następująco:

W powyższym wykresie tc oznacza typową cenę, czyli średnią z trzech wartości: maksimum, minimum i ceny zamknięcia. Z kolei  symbolizuje odchylenie bezwzględne. Wartości tego narzędzia oscylują w zakresie między -100, a +100 pkt. Zbliżenie oscylatora do dolnych granic prezentuje niedowartościowanie instrumentu. Analogicznie, dojście do górnego ograniczenia, oznacza przewartościowanie waloru.

Wykres 3. CCI bazuje na cenie typowej badanego instrumentu

Na szczęście trader nie jest zmuszony do liczenia żadnego z tych wskaźników ręcznie. Są one już dostępne w zestawie wskaźników platformy Meta Trader4, którą udostępnia swoim klientom dom maklerski TMS Brokers.

Dywergencja na oscylatorach

Każdy z tych wskaźników generuje sygnał kupna, bądź sprzedaży w odpowiednich obszarach, symbolizujących wykupienie, bądź wyprzedanie rynku. Dodatkowym wskazaniem do zajęcia pozycji, jest tzw. dywergencja. Dywergencja oznacza rozbieżność pomiędzy wykresem oscylatora, a wykresem cenowym. Dzieli się ją na dywergencję pozytywną i negatywną. Dywergencja pozytywna ma miejsce wtedy, gdy oscylator generuje wyższe dołki, podczas gdy wykres cenowy notuje coraz niższe dołki. Tego typu sytuacja zwiastuje ruch wzrostowy na danym instrumencie. 

Wykres 4. Dywergencja pozytywna na oscylatorze RSI zakładająca dalsze wzrosty

Dywergencja negatywna, jest z kolei zapowiedzią ruchu spadkowego, na badanym przez analityka walorze. Ma miejsce wówczas, gdy oscylator generuje niższe poziomy, w czasie gdy wykres cenowy wybija coraz wyższe poziomy.

Wykres 5. Dywergencja negatywna na Stochastic, jako zapowiedź ruchu spadkowego

Oscylatory wraz z innymi narzędziami

Oscylatory najlepiej sprawdzają się w trendzie bocznym. Wówczas cena porusza się w ograniczonym zakresie, dzięki czemu łatwiej jest przewidywać lokalne ekstrema. Oczywiście w trendzie wzrostowym, bądź spadkowym można wykorzystać te narzędzia, jednakże należy pamiętać, że wszelkie sygnały do zajęcia pozycji kontra-trend, mogą generować fałszywe sygnały. Im silniejsze trendy mają miejsce, tym większe jest prawdopodobieństwo takiego sygnału. Dlatego też najlepiej wykorzystywać sygnały zgodne z trendem. W tym celu można wykorzystać np. średnią kroczącą.

 

Wykres 6. Sygnał sprzedaży potwierdzony trendem spadkowym

Z kolei szukając okazji do zajęcia pozycji przeciwnej do panującego trendu, warto wykorzystać dywergencję, która często pojawia się przed zakończeniem danego trendu.